Kelimeleri, olayları kokularla hatırlamak. Bir şeyleri kendi ya da hatırlattığı kokusuyla anlatmak. İnsanları kokularıyla tanımak, sevmek ya da sevmemek hatta. Bu ara epey başıma geliyor ve bu duruma epey sarmış durumdayım.

-kokusuylabenikendisineaşıkedecekbiradamolmalı-

”İşte bu yüzden bu gece beyaz bayrak elinde,

Uzansın parmakların, ulaşsın onun yüzüne,

Hadi teslim ol bile bile.

Seni seviyorum de, sen inanmıyorsan bile,

İnansın o yine de.”

Güne bu şarkıyla, bu sözlerle başladım. Güzel bir kadın, beni kendime böyle ufak şeylerle getirebiliyor. Teslim olmak. Zor olacak belki, ama değsin. Lütfen, değsin.

Canımın acısıyla uyandım bu sabah. Canımın acısı ve beni sevmeyen bir adamın kalıntılarından beni gerçekten isteyen bir adama yetemeyerek. 

Kimseleri sevmez, kimseleri değerli bulmaz, hiç birini umursamazken o kadar insanı kenara atacak kadar değer verdiğim, sevdiğim, özlediğim insan olabilmişse bir adam söke söke, zorla, acıtarak ya da kendi arzusuyla, isteyerek veyahut mecburiyetten karşılığını alırım. Dişlerimle kalbini göğüs kafesinden söküp alacak kadar çıldırabiliyorken istediğimi alamadığımda, aklı başında davranması gerekiyor o adamın. Ve ben beni bu konuda şu anda zorlayan adama da en az kırmızı rujlu kadına olduğum kadar kızgınım.

-Klavyenin tuşlarına sertçe basarken dişlerimi sıkabiliyorum, ikisini bir arada yürütebiliyorum. Hah!-

Tüm sevincimi, sevecenliğimi, sevgimi benden uzakta bir yerlere gömüp bütün bunlardan yoksun bir yaratık gibi davranmam bana güçlü hissettiriyordu. Ne aptalca. Nefret ettiğimi söylediğim yağmur saçlarından kafa derisine, yanaklarından boynuna doğru akarken damlalar halinde mucizevi bir şeylere tanık oluyormuş gibi heyecanlanan ben değildim sanki. ‘O kocaman, süslü, abartı cümleler.’ diye bahsettiğim, ama ondan duymak için yanı tutuştuğum sözler vardı benim de dilimin ucunda. Ben ne zaman içimden geçirsem, geri yuttum. Güzel şeyler duymak sadece benim kaçmama sebep oluyor, bazen unutuyorum. 

”Özlediğini hissettirme. Hele ki aşık olmak üzere olduğunu. Elini yolda yürürken tutmasını çok istediğini, ama hiç yapmadığı için kırgınlık duyduğunu da. Umursamaz davranırken aslında tüm ilgini ona topladığını sakın ama sakın çaktırma.”

Telkin değil bu. Cesaret, hiç değil. Ödleğin tekiyim.

Geri istiyorum. Zamanı, birkaç mutlu anı, o uykuyu. Sahip olamazsam kendimi bulamam, biliyorum.